Pionierzy wychowania przedszkolnego Fryderyk Froebel cz. 5

Młodzieniec zbiera kamienie, rośliny, układa je w grupy, określa, kierując się przy tym własnymi spostrzeżeniami, dobierając znamiona charakterystyczne, zaznaczając je; poznaje warunki życia danej rośliny, szukając w nich wytłumaczenia spostrzeganych zjawisk; wertuje dzieła przyrodnicze, znajdujące się w księgozbiorze leśniczego. Z przedmiotów, wchodzących do zakresu leśnictwa, najbardziej pociągała go geometria, z którą również przeważnie sam dawał sobie radę. Wspominając te czasy, Froebel pisze: „Niema nic szkodliwszego, jak zbyt wczesne oddawanie ludzi na pastwę ciasnej specjalności; tłumi ona boski pierwiastek naszej jaźni, ubezwładnia w człowieku człowieka, hamuje ogólny rozwój sił duchowych i przyrodzonych zdolności”. Tenże okres wskazuje mu wychowawczą doniosłość rozwoju samoistnego, samouctwa. Wszystko, cokolwiek przyswojonym jest, co budzi nowe myśli, pragnienia, dążności — wszystko to związane było z tern, do czegośmy sami doszli. Zainteresowanie się, czynny udział dziecka stanowią — jak zobaczymy później — podwaliny wychowawczego systemu Froebla.

To Cię zaciekawi:

– Kursy i szkolenia spadochronowe AFF
– płyty niezapalne
– ustawianie anten sulejówek