Pionierzy wychowania przedszkolnego Fryderyk Froebel cz. 2

W r. 1786 pastor żeni się powtórnie, cały zaś rok następny staje się jedynym jaśniejszym promykiem pierwszego dziesiątka lat w życiu Fryderyka. Macocha namiętnie przywiązuje się do najmłodszego pasierba, obsypuje go pieszczotami, nie szczędzi najgorętszych starań. „Z przyjściem na świat młodszego brata – pisze Froebel w swych pamiętnikach – radość i szczęście, którymi się tak napawałem, znikły z rodzinnego gniazda bezpowrotnie”. Cała miłość ograniczonej kobiety przeniosła się teraz na rodzonego syna, dawniejszy zaś ulubieniec został usunięty, jako niepotrzebna już zabawka. Dziecko staje się nieufnym, zamkniętym w sobie. Jedynym spokojnym zakątkiem jest teraz dla niego ogródek domowy, gdzie chroni się, unikając prześladowań, szukając rozrywek i znajdując je w najpierwszej księdze dziecięcej, księdze Stwórcy –  w przyrodzie. Podrastający chłopczyk, jako syn pastora, często bywa w kościele, gdzie przysłuchuje się kazaniom ojca; razem z nim odwiedza parafian, oko w oko spotyka się z ubóstwem i cierpieniem, uczy się kochać bliźniego i dopomagać mu.

To Cię zaciekawi:

– roboty ziemne łódź
– Sushi ochota