Pionierzy wychowania przedszkolnego Fryderyk Froebel cz. 12

Ze wzrostem liczby uczniów dom okazuje się za ciasny; czekając, aż ukończona będzie przybudówka, Froebel czasowo mieszka w chlewie; niepowściągniona miłość sprawy podtrzymuje w nim energię, nie pozostając bez wpływu tak na współpracowników jego, jak i na miejscową ludność. Około r. 1820 liczba uczniów sięga już sześćdziesięciu. Zaraz na początku samoistnej działalności roeblowi przychodzi na myśl, że publiczne wychowanie szkolne i nauczanie stanowi tylko dalszy ciąg początkowego domowego wychowania. Pragnąc tedy poprawić pierwsze, trzeba drugie przekształcić. Określiwszy zaś w taki sposób zadanie, bierze się do jego rozstrzygnięcia. Bada on małe dzieci, usiłuje zrozumieć ich właściwości, podpatrzeć zgodne z przyrodą wymagania. Jako wynik dziesięcioletnich spostrzeżeń i wniosków ukazuje się głębokie dzieło pedagogiczne: „Menschenerzie hung“ (Wychowanie człowieka), drukowane w czasopiśmie „Die erziehende Familien” z r. 1826.. Jednocześnie Froebel prowadzi szkołę. Swoboda i poszanowanie osobistości ucznia stanowią znamienny rys tego zakładu; żywe zajęcie, działalność dzieci jest tam punktem wyjścia nauczania.

To Cię zaciekawi:

– konserwacja dźwigów
– Producent sauny suchej